Inspired by Ahmad Amir Khalili's Poem: I am the passion of the steps to reach you A city lost its heart when I fell in love with you The calmness of your smile is your miracle Beauty at home is the most subversive I am not drunk enough to ask for a pub Woe to the heart of a madman to ask a madman I want you, whatever you want me to be You are my life, my life is my life, my life is yours
من شوق قدم های رسیدن به تو هستم یک شهر دلش رفت که من دل به تو بستم آرامش لبخند تو اعجاز تو این است زیبایی تو خانه برانداز ترین است مستم نه از آن دست که میخانه بخواهم وای از دل دیوانه که دیوانه بخواهد میخواهمت ای هر چه مرا خواستنی تو تو جان منی جان منی جان منی تو
Inspired by Hooshang Ebtehaj's Poem: I did not know the meaning of never Why didn't you come back? من نمیدانستم معنی هرگز را تو چرا بازنگشتی دیگر هوشنگ ابتهاج (سایه)
Inspired by Hakim Omar Khayyam's Poem: Look, where did I end up in the world? nothing What is the result of life in my hand? nothing I lit a candle, but when I sat down, there was nothing I'm Jaam e Jam, but when I broke, nothing بنگر ز جهان چه طرف بر بستم ؟ هیچ وز حاصل عمر چیست در دستم ؟ هیچ شمع طـربم ولی چو بنشستم هیچ من جام جمم ولی چو بشکستم هیچ (شعر از: حکیم عمر خیام)
Inspired by Forough Farrokhzad's Poem: from love I will drop the lines And I will also stop counting the numbers and among limited geometric shapes I will take refuge in the sensory areas of the vastness I am naked, naked, naked Like the silences between the words of my naked love And my wounds are all from love of love love love I wandered this island Ocean revolution And I have passed the explosion of the mountain
از عشق - خطوط را رها خواهم کرد - و همچنین شمارش اعداد را رها خواهمکرد - و از میان شکلهای هندسی محدود
به پهنه های حسی وسعت پناه خواهم برد - من عریانم عریانم عریانم - مثل سکوتهای میان کلام های محبت عریانم
و زخمهای من همه از عشق است - از عشق عشق عشق - من این جزیره سرگردان را - ازانقلاب اقیانوس - و انفجار کوه گذر داده ام
فروغ فرخزاد
Inspired by Saadi's Poem: You know that I am not calm without you - I can't bear the burden of parting all these days Since the day I opened my eyes and saw you - That's why I don't see my relatives I love you, please don't leave - To your two eyes, which are not useful to me
Inspired by Forough Farokhzad's Poem: I left, forgive me and don't say he was unfaithful I had no choice but to escape This fiery love full of hopeless pain He dragged me into the valley of guilt and madness I went, that hot kiss full of longing for you Wash my lips with tears رفتم ، مرا ببخش و مگو او وفا نداشت راهی بجز گریز برایم نمانده بود این عشق آتشین پر از درد بی امید در وادی گـناه و جنونم کشانده بود رفتم ، که داغ بوسه پر حسرت ترا با اشک های دیده ز لب شستشو دهم (شعر از: فروغ فرخ زاد)
Reviews
There are no reviews yet.