Inspired by Ahmad Amir Khalili's Poem: I am the passion of the steps to reach you A city lost its heart when I fell in love with you The calmness of your smile is your miracle Beauty at home is the most subversive I am not drunk enough to ask for a pub Woe to the heart of a madman to ask a madman I want you, whatever you want me to be You are my life, my life is my life, my life is yours
من شوق قدم های رسیدن به تو هستم یک شهر دلش رفت که من دل به تو بستم آرامش لبخند تو اعجاز تو این است زیبایی تو خانه برانداز ترین است مستم نه از آن دست که میخانه بخواهم وای از دل دیوانه که دیوانه بخواهد میخواهمت ای هر چه مرا خواستنی تو تو جان منی جان منی جان منی تو
Inspired by Hakim Omar Khayyam's Poem: Look, where did I end up in the world? nothing What is the result of life in my hand? nothing I lit a candle, but when I sat down, there was nothing I'm Jaam e Jam, but when I broke, nothing بنگر ز جهان چه طرف بر بستم ؟ هیچ وز حاصل عمر چیست در دستم ؟ هیچ شمع طـربم ولی چو بنشستم هیچ من جام جمم ولی چو بشکستم هیچ (شعر از: حکیم عمر خیام)
Inspired by Ehsan Haeri's Poem: You are my chaos, my peace Count your letters with me So that I can take all the excuses from your heart You are my chaos, my peace I listen to every song, you are me Add dawn to my understanding of the sky Come, without you, I have two hundred sorrows Chartaar's song آشوبم آرامشم تویی شمرده تر بگو با من حروف رفتنت تا من بگیرم از دلت همه بهانه ها را آشوبم آرامشم تویی به هر ترانه ای سر میکشم تویی سحر اضافه کن به فهم آسمانم بیا که بی تو من غم دوصد خزانم (شعر از: احسان حایری) چارتار
Inspired by Hooshang Ebtehaj's Poem: I did not know the meaning of never Why didn't you come back? من نمیدانستم معنی هرگز را تو چرا بازنگشتی دیگر هوشنگ ابتهاج (سایه)
Inspired by Roozbeh Bemani's Poem: Wherever there is a light, it is because of the fear of being alone O my lonely fear, here is a bright light Here, one feels the fear of the night Every day he talks about the thought of falling with the mountain Where I was alone in the night of Qiblah Here in this pole of silence, the nightmare is longer هر جا چراغی روشنه از ترس تنها بودنه ای ترس تنهای من اینجا چراغی روشنه اینجا یکی از حس شب احساس وحشت می کنه هرروز از فکر سقوط با کوه صحبت می کنه جایی که من تنها شدم شب قبله گاهه آخره اینجا تو این قطب سکوت کابوس طولانی تره (شعر از: روزبه بمانی)
Reviews
There are no reviews yet.